PRAWO PRACY

Jestem zatrudniony w dwóch zakładach pracy. Czy mogę pobierać zasiłek chorobowy u jednego pracodawcy, a u drugiego pracować?

Ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia, traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia.
Oznacza to, że będąc zatrudnionym u dwóch pracodawców, nie można u jednego pracować, a u drugiego chorować.
Jeżeli zasiłek chorobowy wypłacany jest przez ZUS, wówczas, w myśl przepisów art. 66 u.ś.p., wstrzymuje się wypłatę zasiłku, a wypłacone już kwoty podlegają potrąceniu z należnych zasiłków bieżących oraz z innych świadczeń z ubezpieczeń społecznych lub ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej.

opracował Karol Błaszczak

Jak i do kiedy można złożyć wniosek o przyznanie zasiłku chorobowego po rozwiązaniu umowy o pracę

W myśl przepisów art. 6 i art. 7 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia chorobowego w razie choroby i macierzyństwa  Dz. U. 2005 r. Nr 31 poz. 267; dalej jako – u.ś.p. zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego, a także osobie, która stała się niezdolna do pracy po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli niezdolność do pracy trwała bez przerwy co najmniej 30 dni i powstała:
1) nie później niż w ciągu 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego,
2) w przypadku choroby zakaźnej, której okres wylęgania jest dłuższy niż 14 dni lub innej choroby, której objawy chorobowe ujawniają się po okresie dłuższym niż 14 dni od początku choroby – nie później niż w ciągu 3 miesięcy od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego.
W celu uzyskania zasiłku chorobowego należy złożyć w organie rentowym odpowiednie dokumenty, które zostały wymienione w  § 1 ust. 1 i § 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 27 lipca 1999 r. w sprawie określenia dowodów stanowiących podstawę przyznania i wypłaty zasiłków z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa Dz. U. 1999 r. Nr 65 poz. 742.
Zgodnie z powyższymi przepisami, jeżeli niezdolność do pracy powstała w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego z tytułu stosunku pracy (czyli jeżeli jest się pracownikiem), należy złożyć w organie rentowym druk ZUS ZLA oraz zaświadczenie płatnika składek na druku ZUS Z-3. W przypadku ubezpieczonego nie będącego pracownikiem (np. osoba prowadząca działalność gospodarczą) należy złożyć druk ZUS ZLA oraz zaświadczenie płatnika składek na druku ZUS Z-3a.
Jeżeli natomiast niezdolność do pracy powstała po ustaniu zatrudnienia, osoby ubiegające się o zasiłek chorobowy, oprócz druków ZUS ZLA oraz ZUS Z-3, powinny złożyć też świadectwo pracy oraz oświadczenie dla celów ustalenia obowiązku ubezpieczeń społecznych, potwierdzające, że nie podlegają ubezpieczeniu chorobowemu druk ten dostępny jest w każdej placówce ZUS. W przypadku ustania innego tytułu ubezpieczenia niż stosunek pracy, osoby ubiegające się o zasiłek składają odpowiednio: druki ZUS ZLA i ZUS Z-3a oraz wyżej wymienione oświadczenie.
Na podstawie tak skompletowanej dokumentacji ZUS dokonuje wypłaty zasiłku chorobowego. Warto też pamiętać, że zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami, jeżeli do wypłaty zobowiązany jest ZUS art. 61 ust. 1 pkt 2 u.ś.p. to w imieniu pracowników powyższe dokumenty składa płatnik składek czyli pracodawca. Przepis art. 62 ust. 2 u.ś.p. stanowi, że ubezpieczony zobowiązany jest jedynie dostarczyć płatnikowi składek czyli pracodawcy zaświadczenie lekarskie w ciągu 7 dni od jego otrzymania, a następnie płatnik przekazuje je do ZUS. Natomiast ubezpieczeni prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą i osoby z nimi współpracujące, duchowni oraz osoby uprawnione do zasiłków za okres po ustaniu ubezpieczenia składają powyższe dokumenty osobiście.

opracował Karol Błaszczak

 

Jak ustala się okres, który stanowi podstawę wymiaru świadczeń przysługujących pracownikom?

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego ubezpieczonemu będącemu pracownikiem stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. W sytuacji, gdy niezdolność do pracy powstała przed upływem 12 miesięcy kalendarzowych zatrudnienia, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe tego ubezpieczenia art. 36 ust. 2 u.ś.p.Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego za jeden dzień niezdolności do pracy stanowi jedna trzydziesta część tego wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru zasiłku art. 36 ust. 3 ustawy o świadczeniach pieniężnych.
Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia uzyskanego u płatnika składek w okresie nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, w trakcie którego powstała niezdolność do pracy art. 36 ust. 4 u.ś.p. Należy przez to również rozumieć zatrudnienie u tego samego pracodawcy na podstawie kolejno po sobie następujących umów o pracę – przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego wynagrodzenie wypłacone z tytułu tych umów sumuje się. Nie traktuje się przy tym jako przerwy w ubezpieczeniu przerwy przypadającej na dzień ustawowo wolny od pracy.
Przeciętne miesięczne wynagrodzenie stanowiące podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się przez podzielenie wynagrodzenia osiągniętego przez ubezpieczonego będącego pracownikiem zgodnie z art. 3 u.ś.p. – wynagrodzeniem jest przychód pracownika stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz ubezpieczenie chorobowe za okres, o którym mowa w art. 36 ust. 1 i 2 u.ś.p., przez liczbę miesięcy, w których wynagrodzenie to zostało osiągnięte art. 38 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych.
Zasadę tę stosuje się odpowiednio przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku wyrównawczego, zasiłku macierzyńskiego i zasiłku opiekuńczego art. 47 ustawy o świadczeniach pieniężnych.

opracował Karol Błaszczak

 

Chorowałam na grypę zwolnienie miałam 14 dni, otrzymałam zasiłek, po 50-ciu dniach poszłam na zwolnienie lekarskie z powodu depresji i prawdopodobnie przez kilka miesięcy będę przebywać na zwolnieniu lekarskim. Czy do okresu zasiłkowego będzie się wliczał okres choroby wcześniejszej tj. grypy

Z opisanej sytuacji wynika, że pobrała pani wynagrodzenie za czas choroby za okres 14 dni oraz że  jest nieprzerwanie niezdolna do pracy z powodu innej choroby.
Jeżeli z zaświadczenia lekarskiego wystawionego na druku o  ZUS ZLA, potwierdzającego niezdolność do pracy  będzie wynikało że jest to inna choroba  płatnik zasiłku będzie miał podstawę uznać, że aktualna niezdolności do pracy, nie ma związku przyczynowego z chorobą, która spowodowała niezdolność do pracy wcześniej. Zacznie pani liczyć się nowy okres zasiłkowy. Jeżeli pracodawca będzie miał wątpliwości w zakresie okresu zasiłkowego, może w tej sprawie zwrócić się do  informacji zasiłkowej ZUS.

opracował Karol Błaszczak

 

Czy zwarcie trzeciej umowy o pracę na czas określony jest równoznaczne w skutkach prawnych z zawarciem umowy o pracę na czas nieokreślony?

Zgodnie z art. 251 § 1 kodeku pracy § 1 zawarcie kolejnej umowy o pracę na czas określony jest równoznaczne w skutkach prawnych z zawarciem umowy o pracę na czas nieokreślony, jeżeli poprzednio strony dwukrotnie zawarły umowę o pracę na czas określony na następujące po sobie okresy, o ile przerwa między rozwiązaniem poprzedniej a nawiązaniem kolejnej umowy o pracę nie przekroczyła 1 miesiąca. Również uzgodnienie między stronami w trakcie trwania umowy o pracę na czas określony dłuższego okresu wykonywania pracy na podstawie tej umowy uważa się za zawarcie, od dnia następującego po jej rozwiązaniu, kolejnej umowy o pracę na czas określony (art. 25 1 § 2 kp).

Jednak w związku z wejściem w życie w dniu 22 sierpnia 2009 r. ustawy z dnia 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (Dz. U. Nr 125, poz. 1035) cytowany wyżej przepis kodeku pracy został wyłączony z obowiązywania do dnia 31 grudnia 2011 r. Zgodnie z art. 13 wyżej wskazanej ustawy okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony, a także łączny okres zatrudnienia na podstawie kolejnych umów o pracę na czas określony między tymi samymi stronami stosunku pracy, nie może przekraczać 24 miesięcy. Za kolejną umowę na czas określony, w rozumieniu ust. 1, uważa się umowę zawartą przed upływem 3 miesięcy od rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniej umowy zawartej na czas określony.

Od dnia 22 sierpnia 2009 r. można zawrzeć dowolną ilość umów o pracę na czas określony, lecz okres zatrudnienia na takiej podstawie może wynosić maksymalnie 24 miesiące. Trzeba zwrócić uwagę, iż kolejna umowa o pracą, którą należy wliczyć do okresu 24 miesięcy jest umową zawartą przed upływem 3 miesięcy od rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniej. Ustawa antykryzysowa nie określiła skutków przekroczenia okresu 24 miesięcy zatrudnienia na podstawie umów o pracę na czas określony..Możliwe są dwa rozwiania albo umowa rozwiązuje się z upływem wskazanego okresu (24 miesięcy) lub po jego upływie winna być uważana za umowę o pracę zawarta na czas nieokreślony.

Należy dodać nadto, iż w przypadku gdy termin rozwiązania umowy o pracę na czas określony, zawartej przed 22 sierpnia 2009 r. przypada po 31 grudnia 2011 r. to umowa ta rozwiązuje się z upływem czasu na jaki została zawarta.

opracował Karol Błaszczak

Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), rozpowszechnianie materiałów publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.